Αξιοθέατα

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου


Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα μουσεία στην Ευρώπη. Βρίσκεται στην καρδιά της πόλης του Ηρακλείου. Κατά τη διάρκεια της ενετοκρατίας εδώ βρισκόταν η καθολική μονή του Αγίου Φραγκίσκου. Καταστράφηκε από το σεισμό του 1856 και ήταν η σπουδαιότερη και πλουσιότερη μονή στην Κρήτη, διακοσμημένη με εξαιρετικές βυζαντινές τοιχογραφίες.

Η κατασκευή του μουσείου ξεκίνησε στις αρχές του 20ου αιώνα κι ολοκληρώθηκε το 1940.  Μοναδικός στο είδος του είναι ο περίφημος δίσκος της Φαιστού με σημεία ιερογλυφικής γραφής και ιδεογραμμάτων. Το περιεχόμενο του δίσκου μας είναι άγνωστο.

 

Αρχαιολογικό Μουσείο Ρεθύμνου

Το μουσείο βρίσκεται στην πόλη του Ρεθύμνου και παρουσιάζει διάφορα αντικείμενα και κειμήλια που βρέθηκαν σε όλο τον νομό Ρεθύμνου, που χρονολογούνται από τη Νεολιθική περίοδο έως τους Ρωμαϊκούς χρόνους. Όλα τα ευρήματα οργανώνονται με χρονολογική σειρά. Μεταξύ αυτών είναι κοσμήματα, εργαλεία, ειδώλια και δόρατα από τη νεολιθική περίοδο που έχουν βρεθεί στο σπήλαιο Γερανίου και το σπήλαιο του Αμαρίου.
Θα δείτε επίσης κεραμικά από την Υστερομινωική περίοδο καθώς και μια μικρή αιγυπτιακή συλλογή, ελληνιστικά και ρωμαϊκά αγάλματα και μια σημαντική συλλογή νομισμάτων από διάφορες περιόδους και περιοχές.

Ρέθυμνο, Παλιά Πόλη

Η παλιά πόλη στο Ρέθυμνο είναι από τις πιο καλοδιατηρημένες αναγεννησιακές πόλεις. Βρίσκεται στην καρδιά του σημερινού Ρεθύμνου και συνδυάζει την ανατολίτικη όψη της Τουρκοκρατίας με την Ενετική αρχιτεκτονική αναγεννησιακού χαρακτήρα. Μετα την κατάκτηση της Κρήτης από τους Βενετούς (1204), η οικοδόμηση της πόλης του Ρεθύμνου γίνεται με βάση την ενετική αρχιτεκτονική. Αρχικά χρησιμοποιήθηκαν Βενετοί τεχνίτες,
μεταγενέστερα τη θέση τους πήραν Κρητικοί «μουράροι», δηλαδή πρωτομάστορες εκπαιδευμένοι από τους Βενετούς.


Κνωσός, το Μινωικό Παλάτι της Κνωσού

knossos

Το Μινωικό Παλάτι της Κνωσού βρίσκεται 5 χιλιόμετρα νοτιο-ανατολικά από το Ηράκλειο, στην κοιλάδα του ποταμού Καίρατου. Ο ποταμός πηγάζει από τις Αρχάνες, διασχίζει την Κνωσό και εκβάλλει στον Κατσαμπά, το μινωικό λιμάνι της Κνωσού.

Στα μινωικά χρόνια ο ποταμός είχε τρεχούμενο νερό όλη τη διάρκεια του χρόνου και οι γύρω λόφοι καλύπτονταν από βελανιδιές και κυπαρίσσια, εκεί που σήμερα βλέπουμε ελιές και αμπέλια. Οσο για τα πεύκα μέσα στην Κνωσό, αυτά φυτεύτηκαν από τον Εβανς.  Ο πρώτος οικισμός στην Κνωσό
χρονολογείται γύρω στο 7.000π.Χ., στη Νεολιθική Εποχή. Η οικονομική, κοινωνική και πολιτική ανάπτυξη του οικισμού οδήγησε κατά τα τέλη της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. στην ανέγερση του μεγαλοπρεπούς ανακτόρου της Κνωσού.

Η Κνωσός αποτέλεσε έδρα του μυθικού βασιλιά Μίνωα και το κυριότερο κέντρο εξουσίας στην Κρήτη.  Το Πρώτο αυτό Aνάκτορο καταστρέφεται κατά το 1.700 π.Χ. περίπου, αλλά ξανακτίζεται  για να καταστραφεί οριστικά πια από φωτιά το 1350 πΧ. Έκτοτε ο χώρος του ανακτόρου μετατρέπεται σε ιερό άλσος της Ρέας, αλλά δεν ξανακατοικείται.  Το ανάκτορο της Κνωσού αποτελεί το μνημειακό σύμβολο του μινωικού πολιτισμού σε ότι αφορά την κατασκευή, χρήση πολυτελών υλικών, αρχιτεκτονικού σχεδίου, προηγμένων τεχνικών δόμησης και το εντυπωσιακό μέγεθος του.

Φαιστός, το μινωικό ανάκτορο της Φαιστού

Η Φαιστός, ή πιο σωστά το Μινωικό Ανάκτορο της Φαιστού, βρίσκεται στην νότιο-κεντρική Κρήτη, στην πεδιάδα της Μεσαράς, 55 χιλιόμετρα νότια από το Ηράκλειο και σε μικρή απόσταση από τον αρχαιολογικό χώρο στην Αγία Τριάδα, τον αρχαιολογικό χώρο στη Γόρτυνα και τα Μάταλα.

Η Φαιστός είναι από τους πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους στην Κρήτη, και δέχεται πολλές χιλιάδες επισκεπτών κάθε χρόνο.

Το μινωικό ανάκτορο της Φαιστού αντιστοιχεί σε ακμαία πόλη που, όχι τυχαία, αναπτύχθηκε στην έφορη πεδιάδα της Μεσαράς κατά τους προϊστορικούς χρόνους, δηλαδή από το 6.000 π.Χ. περίπου μέχρι και τον 1ο π.Χ. αιώνα, όπως επιβεβαιώνουν τα αρχαιολογικά ευρήματα.

Η ιστορία του μινωικού ανακτόρου της Φαιστού, όπως και των υπολοίπων μινωικών ανακτόρων στην Κρήτη, υπήρξε πολυτάραχη:
Το πρώτο ανάκτορο στη Φαιστό χτίστηκε το 2.000 π.Χ. περίπου. Μυθικός ιδρυτής της φαίνεται να είναι ο ίδιος ο Μίνωας και πρώτος βασιλιάς ο Ραδάμανθυς, αδερφός του Μίνωα.  Το 1700 π.Χ ισχυρός σεισμός ισοπέδωσε το ανάκτορο, που ξαναχτίστηκε σχεδόν αμέσως.  Η Φαιστός όμως σταματάει να αποτελεί το διοικητικό κέντρο της περιοχής. Το νέο διοικητικό κέντρο εγκαθίσταται στην γειτονική Αγία Τριάδα. Η Φαιστός εξακολουθεί να αποτελεί το θρησκευτικό και λατρευτικό κέντρο στη νότια Κρήτη.

Το 1450 π.Χ σημειώνεται νέα καταστροφή, όχι μόνο στην Φαιστό, αλλά σε ολόκληρη την Κρήτη. Η πόλη της Φαιστού συνέρχεται από την καταστροφή, κόβει δικό της νόμισμα και συνεχίζει να ακμάζει τους επόμενους αιώνες μέχρι τον 1ο π.Χ. αιώνα, οπότε καταστρέφεται από τη γειτονική Γόρτυνα.

Φορτέτζα, το Ενετικό κάστρο στο Ρέθυμνο

Η Φορτέτζα (Fortezza), που πολλές φορές λέγεται λανθασμένα «Φορτέτσα», είναι το Ενετικό Κάστρο στο Ρέθυμνο, το οποίο δεσπόζει στο λόφο του Παλαιόκαστρου, σχεδόν μέσα στο κέντρο της παλιάς πόλης. Η Φορτέτζα είναι ορατή  από κάθε γωνία της πόλης, ενώ παράλληλα έχει πανοραμική
θέα σε όλο το Ρέθυμνο και στην δυτική ακτή, κρύβοντας μέσα της ολόκληρη ιστορία αιώνων.

Cretaquarium

Η εμπειρία και η εξερεύνηση του Μεσογειακού θαλάσσιου κόσμου αρχίζει εδώ. Εκατοντάδες είδη και χιλιάδες οργανισμοί έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο μαζί σας για να σας αποκαλύψουν τη γοητεία της συμπεριφοράς τους, τα ποικίλα σχήματα και χρώματα του δικού τους κόσμου, τις συνήθειες και τις ανάγκες τους. Μάθετε γι’ αυτά και σκεφτείτε ποιο μπορεί να είναι το κοινό μας μέλλον.

 

 

 

Οι σπηλιές στα Μάταλα

matala-cavesΤα Μάταλα έχουν ταυτιστεί με τις τεχνητές σπηλιές που λαξεύτηκαν χιλιάδες χρόνια πριν στούς απότομους βράχους, που ορθώνονται στην βόρεια πλευρά του κόλπου και της παραλίας.

Στην πραγματικότητα κανείς δεν είναι βέβαιος πότε δημιουργήθηκαν οι σπηλιές στα Μάταλα. Η επικρατούσα άποψη αναφέρει ότι πρόκειται για Ρωμαϊκούς τάφους, ή και χριστιανικούς – της πρώιμης χριστιανικής περιόδου.

Ωστόσο σε κάποιες από αυτές τις σπηλιές υπάρχουν λαξευμένα κρεβάτια και παράθυρα, καθώς και προστώα, που φανερώνουν έναν άλλο λόγο ύπαρξης: οι ιστορικοί πιστεύουν ότι κάποιες από τις σπηλιές χρησιμοποιήθηκαν και ως κατοικίες στο μακρινό παρελθόν, αλλά και πιο πρόσφατα, όταν έφτασαν στα Μάταλα τα «παιδιά των λουλουδιών».